Հեռավար ուսուցում. ծնողական արձագանք

Որպես կրթահամալիրում 2020թ. մարտի 2-6-ի հեռավար ուսուցման կազմակերպման ամփոփում՝  ներկայացնում եմ սոցիալական ցանցում Հյուսիսային դպրոց-պարտեզի ծնողական համայնքի արձագանքը։ 

5-րդ դասարանի սովորող Յուրա Սահակյանի մայրիկ Ռայա Պետրոսյան։ Դասերը հետաձգելու փոխարեն առցանց ուսուցում սկսեք։ 21-րդ դարում մարդիկ հեռակա թե սովորում են և թե աշխատում։ Երեխաներին փակել տներում ու անորոշ ժամանակով թողել առանց կրթության՝ սխալ է, երբ բոլոր տներում առկա են համակարգիչներն ու համացանցը։ Տղայիս դպրոցում՝ «Մխիթար Սեբաստացի»-ում, առցանց ուսուցման անցան, երբ մի շաբաթ տանը մնացին։ Շատ հետաքրքիր էր, տղաս հաճույքով դասերն անում էր, և անմիջական կապ կար ուսուցիչների հետ։ Մեր դպրոցն ունի համապատասխան հարթակը, երեխաները գիտեն՝ ինչպես օգտվեն այդ հարթակից, էլեկտրոնային փոստարկղերից, գիտեն ինչպես ինքնուրույն տեղեկություն գտնեն, տեղադրեն բլոգներում և այլ շատ պետքական հմտություններ։ Ժամանակն է մի քայլ առաջ գնալ, զարգանալ ու նման իրավիճակներում պատրաստ լինել շարունակել ուսումը առանց իզուր ժամանակ կորցնելու։

Ի դեպ, Մխիթար Սեբաստացու ողջ անձնակազմը պատրաստ է օգնել ու փորձի փոխանակում անել:

2-րդ դասարանի սովորող Մանան Հովհաննիսյանի մայրիկ Զառա Հարությունյան։ Ես ուրախ եմ, որ մեր դպրոցում զարգացած է նաև մեդիագրագիտությունը, ու երեխաները, բացի ձեռագրից, նաև աշխատում են համակարգչով։ Ու էսպիսի դեպքերում երեխաները ամբողջովին չեն կտրվում դասերից, ու մասնակի առաջադրանքներ են ստանում, կատարում, ուղարկում ինքնուրույն։ Շնորհակալություն։

2-րդ դասարանի սովորող Արևիկ Թանգամյանի հայրիկ Անդրանիկ Թանգամյան։ Հայաստանում միայն «Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիրը հնարավորություն ունի անցնելու առցանց ուսուցման: 21-րդ դարում նման հնարավորությունը օգտագործել չկարողանալը խոսում է ևս մեկ բացթողման մասին: Հիմա ԿԳՄՍ-ն ինչ հնարավորություն էլ քննարկի, մեկ, կամ երկու ամիս բաց թողնված դասերը չի կարողանալու լրացնել: Կարծում եմ՝ պետք է Բլեյանի օրինակով նորամուծություն մտցնել բոլոր դպրոցներում. մագաղաթի ժամանակներն անցել են:

6 տարեկան Գագիկ Խաչատրյանի մայրիկ Մարիամ Խաչատրյան։  Կրթահամալիրի հետ ավելի քանի 10 տարի համագործակցում ենք։ Որպես արդեն 2-րդ սեբաստացի սովորողի ծնող, շատ եմ կարևորում ընտանիք-պարտեզ-դպրոց անխախտ միասնությունը: Լինելով բավականին բազմազբաղ՝ հետևում եմ կրթահամալիրի առօրյային, իրականացվող նախագծերին, ու դա միմիայն առցանց հարթակի շնորհիվ: Կրթահամալիրի մի շարք առավելությունների թվում թերևս ամենաարդիականը առցանց ուսուցման հնարավորությունն է: Ստեղծված իրավիճակը գնահատելով՝ ավելացնեմ, որ առցանց ուսուցումը դպրոցահասակ երեխաների զբաղմունքի ամենահետաքրքիր, ամենաուսումնական, ամենազբաղեցնող տեսակներից է. առցանց ուսուցման տնային առաջադրանքները կատարում ենք ընտանիքով, սիրով ու ոգևորությամբ՝ հաշվի չառնելով ոչ մի թագակիր վիրուս:
Մտահոգ լինելով հասարակության մի ստվար խմբի համար, որ ունի դպրոցահասակ երեխա, և չունի երեխային տանը մեկուսացնելու և նրա առօրյան ճիշտ կազմակերպելու հնարավորություն, նաև  դասապրոցեսը չընդհատելու համար՝ կուզեի, որ ԿԳՄՍ նախարարությունը ուշադիր լինի «Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիրում կիրառվող փորձի նկատմամբ՝ հանրակրթական դպրոցներում կիրառելու նպատակով:

1-ին դասարանի սովորող Ադելինա Նահապետյանի մայրիկ Հասմիկ Նահապետյան։ Ես շատ ուրախ եմ առցանց պարապմունքների համար: Նախ՝ երեխաները ամբողջությամբ չեն կտրվում իրենց սովորական, դպրոցական կյանքից և, հետևաբար, հետո էլ կարիք չի լինում, որ մի քանի օր ադապտացվեն: Պատասխանատվության զգացումն է զարգանում առանց ճնշման: Ուղղակի գիտի, որ ամեն օր պետք է աշխատի, հենց ինքն է հիշեցնում: Եվ իհարկե, այս օրերին շատ ակնհայտ երևաց մեր դպրոցի առավելությունը մյուսներից: Շնորհակալ եմ:

1-ին դասարանի սովորող Վաչե Կարոյանի մայրիկ Աննա Ալեքսանյան։ Այս պարագայում դա միակ ձևն է, որպեսզի երեխան չկտրվի իր ուսուցումից, և տնային  առօրյան լցվի նաև իր դասերով: Նաև նշեմ, որ իմ  երեխան հաճույքով  է մասնակցում առցանց ուսուցմանը։

3-րդ դասարանի սովորող Գարիկ Մելիքյանի մայրիկ Ռոզա Հակոբյան։ Շատ եմ կարևորում, որ կրթական գործընթացի կազմակերպման հարցում մեր կրթահամալիրը վարում է հստակ քաղաքականություն՝ առաջնային գերնպատակ համարելով երեխաներին ճիշտ, գրագետ, արագ կողմնորոշվելու և անհատական գործելու, ստեղծագործելու հնարավորության տրամադրումը: Երբ խուճապային իրավիճակներում այլ կրթական հաստատություններում հարկադրված արձակուրդ էր, մեր կրթահամալիրը ուներ հստակ մշակված հեռահար ուսուցման տարբերակը, որից ես՝ որպես ծնող, շատ գոհ եմ, սա ևս մեկ ստեղծագործ մոտեցում էր, նորարական բոլոր հնարավորություների կիրառման ևս մեկ մեթոդ, որից կրթահամալիրը օգտվեց: Նախ՝ երեխաս հստակ կրթական պրոցեսում էր, բոլորը հանձնարարությունները մեկ հարթակում էին, նաև գործում էին անհատական բլոգները, որը երեխաների համար ոգեշնչող ռեակցիա ունի՝ մի կողմից բաց հարթակ, որտեղ կարող ես տեսնել ընկերներիդ կատարած աշխատանքը, մյուս կողմից՝ մշակել նոր տարբերակներ, առավել լավ ներկայացնելու քո աշխատանքը, նկատել եմ, որ այս տարբերակով նաև դրական մրցակցություն էր ապահովում: Ամենակարևորը՝ երեխան կրթական պրոցեսում էր, ծրագրային բացթողումներ չունեցավ: Գնահատելով բոլոր հնարավոր վտանգները՝ կարծում եմ լավագույն լուծումը հենց այս տարբերակն է և շնորհակալ եմ լիովին գործընթացը ապահովելուն պատրաստ լինելու և հնարավորինս որակյալ կազմակերպելու համար:

3-րդ դասարանի սովորող Արփի Խալաթյանի մայրիկ Անահիտ Հարությունյան։ Նախ՝ ուզում եմ շնորհակալություն հայտնել կրթահամալիրին երեխաներին անընդհատ ուսուցում ապահովելու համար։ Մի քանի նկատառում ունեմ՝ կապված դասերն ավելի հետաքրքիր ու արդյունավետ դարձնելու հետ։ Այսօր բազմաթիվ հարթակներ կան, որոնք թույլ են տալիս առցանց դաս անցկացնել, և ոչ թե միայն առաջադրանքներ ուղարկել աշակերտներին։ Իմ երեխաները դժվարությամբ են կատարում առաջադրանքները, քանի որ մենակ աշխատելն այդքան էլ հետաքրքիր չէ։ Եթե կարողանայիք ուսուցչի և դասարանի մասնակցությամբ խմբային դասեր անցկացնել, օգտագործելով նաև վիդեո կապը, համոզված եմ, որ երեխաների մոտիվացիան մի քանի անգամ կավելանար ու հաստատ շատ ավելի արդյունավետ կստացվեր աշխատանքը։

3-րդ դասարանի սովորող Եվա Պապյանի մայրիկ Դիանա Պողոսյան։ Այն ժամանակ, երբ ամբողջ աշխարհի ու Հայաստանի մեծերը պայքարում են կորոնավիրուսի դեմ, իսկ փոքրերը, արձակուրդից ուրախացած, բակում կամ պլանշետով գնդակներ են գլորում, սեբաստացի սովորողները պայքարում են, որպեսզի հաղթահարեն բազմապատկման աղյուսակի, մետր-սանտիմետրի, պարագծի ու մակերեսի «հարուցած» խնդիրները:
Ես «Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիրի Հյուսիսային դպրոցի 3.1 դասարանի աշակերտուհի Եվա Պապյանի մայրն եմ: Ինքս լրագրող եմ, հարկադիր արձակուրդում չեմ և խոստովանում եմ՝ պատահել է, որ մտածել եմ՝ «հոգնած եմ, լավ կլիներ, որ տնային հանձնարարություններ չունենային»: Բայց գիտակցել եմ նաև, որ դա ընդամենը պահի թուլություն է, և նույնիսկ մեկ շաբաթ անգործության մատնված աշակերտը կարող է մոռանալ ամբողջ սովորածը: Մեր կրթահամալիրի աշակերտներին այդ խնդիրը չի սպառնում: Գրագետ մեխանիզմներով կառավարվող առցանց-հեռավար ուսուցմանը ծանոթ եմ արդեն 3 տարի: Մեր մանկավարժները աշակերտներին չեն պարտադրում դաս անել, այլ այնպիսի հետաքրքիր ծրագիր են մշակում և այնպես նրբորեն մատուցում, որ նույնիսկ տանը՝ բազմոցին նստած, երեխաները գերադասում են բացել իրենց փոստերն ու առաջադրանք կատարել, քան հեռուստացույց դիտել: Վստահեցնում եմ, որ չեմ չափազանցնում, տանն ավելի շատ ժամանակ ունենալով, ինքնակազմակերպվում են, ինքնուրույն բաշխում դասաժամերն ու հանձնարարությունները, հետևում դասընկերների բլոլգներում տեղադրված նյութերին, ավելի շատ կարդում ու ստեղծագործում:
Հեռավար ուսուցման մեջ միայն մեկ թերություն կարող եմ մատնանշել. երեխաները շա՜տ են կարոտում դասընկերներին ու ուսուցիչներին:

3-րդ դասարանի սովորող Արեգ Տոնոյանի մայրիկ Լիանա Գևորգյան։  Ուսուցումը կդիտարկեի հեռահար, եթե երեխաները, օգտագործելով սկայպը կամ այլ վիդեո-օնլայն պրովայդեր, խմբային տեսակապ հաստատեին Ձեզ հետ, Դուք դասերը բացատրեիք, նոր երեխաները հանձնարարություններ կատարեին։ Իսկ հիմա սա ուղղակի տնային հանձնարարություն կատարել է։

3-րդ դասարանի սովորող Լեո և Ալեքս Մելիքյանների մայրիկ Ռուզան Պետրոսյան։ Ես՝ որպես մայր, ում 3 երեխաները հաճախում են «Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիր, անչափ գոհ եմ նման հնարավորության համար, որ տվել է մեր կրթօջախը։ Քանի որ խոսքը անորոշ ժամանակով դասերի դադարեցման մասին է, առավել հարմարավետ տարբերակ, քան հեռավար ուսուցումն է, չէր կարող լիներ. մենք եւ մեր երեխաները լավագույնս պաշտպանված կլինենք վիրուսից, և կրթությունը կշարունակվի առավել անվտանգ պայմաններում, քանի որ մեկուսացումն է միակ ուղին, որ թույլ կտա արագ խոչընդոտել վիրուսի տարածմանը:

3-րդ դասարանի սովորող Լիլի Մինասյանի մայրիկ Աննա Աղաջանյան։ Հիմա ընդունելով երկրում համաճարակաբանական իրավիճակը (և ոչ միայն երկրում,  այլ ամբողջ աշխարհում բռնկված պանդեմիան) խելամիտ ենք համարում կառավարության որոշմանը ենթարկվելը, պահպանել սանիտարական կուլտուրա: Իհարկե,  երեխաների համար հանգիստ ենք,  բայց և ստեղծված իրավիճակում ողջունելի է մեր դպրոցի մոտեցումը օնլայն ուսուցման հետ կապված:  Շնորհակալություն և առողջություն բոլորիս:

1-ին դասարանի սովորող Դավիթ Ենգոյանի ծնող Վարդուհի Հակոբյան։  Գովելի է առցանց ուսուցման գաղափարը, ես կողմ եմ, որ երեխան հետ չվարժվի հետաքրքիր նախագծերից, մանավանդ այս եղանակն ու երկրի դրությունը հաշվի առնելով,  երեխայի հետաքրքիր առօրյան պիտի կազմակերպել տան պայմաններում։ Ես կասեի, որ ուսուցման այս ձևը շատ մեծ օգնություն է նույնիսկ մի քանի բալիկ ունեցող մամաներիս՝ արդյունավետ և հետաքրքիր կարանտին ունենալու համար։

  • Deutsch
  • 日本語
  • Հայերեն
  • English
  • Georgian
  • Русский