Կրթական համակարգը Հարավային Կորեայում

Մանկապարտեզ

Մանկապարտեզները լինում են երկու տեսակ, որոնք սպասարկում են տարիքային տարբեր խմբերի։

Առաջին տեսակը նախատեսված է մանկահասակ 2-5 տարեկան (1-4 տարեկան) երեխաների համար։ Նշենք, որ մարդկանց տարիքը Կորեայում հաշվում են հղիության սկզբից, և երբ երեխան ծնվում է, նա արդեն 1 տարեկան է համարվում։ Այս պարտեզները կոչվում են «օրինիչիբ», որը թարգմանաբար նշանակում է երեխաների տուն։

Օրինիչիբում երեխայի խնամքը վճարովի է, արժեքը՝ $480-550 ամսական։ Օրը սկսվում է 8:00, ավարտվում՝ 15:00: Սակայն կա հավելյար վճարով մինչև 19:00 խնամքի տարբերակ։

Սկսած օրինիչիբից՝ երեխաներին ուսուցանում են անգլերեն՝ մոտ $100 հավելավճարով։ Ուսուցումը կազմակերպվում է երգերի և խաղերի միջոցով։

Օրինիչիբներ կան գրեթե յուրաքանչյուր բարձրահարկ շենքի առաջին հարկում, որպեսզի ծնողն իջնի առաջին հարկ, հանձնի երեխային պարտեզ և գնա աշխատանքի։

Պարտեզում յուրաքանչյուր 4-5 երեխայի համար պետք է լինի մեկ խնամակալ։

Օրինիչիբից հետո, երբ երեխան դառնում է 5 տարեկան (կամ 4՝ ըստ հայկական տարիքային սանդղակի), երեխան տեղափոխվում է հաջորդ պարտեզ, որը կոչվում է «յուչևոն»:  Վերջինս կարող ենք անվանել նաև նախադպրոց, քանի որ այստեղ սովորում են տառեր, թվեր, գումարել, հանել, գրել, նկարել…

Յուչևոնում երեխաները սովորում են մինչև 6-7 տարեկանը, ապա տեղափոխվում դպրոց։ Յուչևոնները լինում են թաղամասերում, նաև քաղաքային մեծ յուչևոններ են լինում։ Այստեղ նույնպես կրթությունը վճարովի է և ամսական կազմում է $450-900՝ կախված վայրից և յուչևոնից։

Այստեղ բացի հիմնական ուսուցումից, գործում են նաև պարային, սպորտային, գեղարվեստական խմբակներ։ Հաճախ լինում են բաց դասեր, որտեղ հրավիրում են ծնողներին։

Նշենք, որ օրինիչիբները և յուչևոնները ունեն ավտոբուսներ և որոշակի երթուղիներ և երեխաներին տեղափոխում են դեպի պարտեզ։ Այս ծառայությունը ներառված է ամսական վճարի մեջ։

Գոյություն ունեն նաև հատուկ պարտեզներ՝ անտառային յուչևոններ, որոնք տեղակայված են քաղաքից դուրս, և միջավայրը նմանեցված է գյուղի՝ կենդանիներով, հողի մշակմամբ և այլն։ Այստեղ երեխաները ապրում են գյուղական կյանքով՝ իրենց զգում են բնությանն ավելի մոտ։ Նման յուչևոններ շատ բարձր հեղինակություն ունեն և բավականին թանկ արժեն։  

Պարտեզներում մեծ ուշադրություն են դարձնում բարեկրթությանը և գործնական դասընթացներով սովորեցնում են «ճիշտ ապրել»։ Հերթ պահելը կազմակերպում են ճաշարաններում, մեքենա նստելիս և այլն։ Կարմիր լույսի տակով չանցնելը՝ բանուկ ճանապարհների մոտ.  անցնում են խաչմերուկները՝ ցույց տալով կարմիր, կանաչ լույսերի կարևորությունը և կանոնների պահպանումը։ Գնում են բանկ՝ հաշվեհամար բացելու, փող դնելու, հանելու, առևտուր անելու, սովորեցնում են ունեցած գումարից բյուջե կազմելու և ճիշտ ծախսելու «նուրբ գործը»։

Խաղալիքի համար վեճ ծագելու դեպքում սովորեցնում են բանակցել և փոխանակման եղանակով փոխզիջման գալ:

Պարտեզներում գործում է լուսանկարներով հաշվետվության մոտեցումը: Մանկավարժն օրվա ընթացքում նկարում է երեխային, ապա օրվա վերջում այդ նկարներն ուղարկում է ծնողին, որպեսզի վերջինս իմանա՝ ինչ է կատարվել օրվա ընթացում։ Նկարները նաև վերբեռնում են կայքում: Վարում են օրագիր, որտեղ կարևոր նկարներն են փակցնում, նշում բոլոր կարևոր իրադարձությունները, այդ թվում՝ ուտելու, քնելու մասին տեղեկություններ։

Յուչևոնը ավարտելուց հետո երեխաները  տեղափոխվում են դպրոց։

Դպրոցը եռաստիճան է՝

  • տարրական դպրոց՝ 6-12-րդ տարեկան
  • միջին՝ 12-15 տարեկան
  • ավագ դպրոց՝ 15-18 տարեկան:

Տարրական, միջին և ավագ դպրոցների շենքերը տարանջատված են։ Յուրաքանչյուր թաղամաս ունի իր սեփական դպրոցը՝ մեկ կամ մի քանի հատ՝ կախված թաղամասի բնակչության քանակից։ Սովորաբար դպրոցը պետք է լինի յուրաքանչյուր բնակելի տնից ոչ հեռու քան 10-15 րոպե ոտքով ճանապարհ հեռավորության վրա։

Բացի բուն դպրոցից, գործում են մասնավոր ուսումնական կենտրոններ՝ «հագվոններ», որտեղ երեխաները դպրոցից հետո լրացուցիչ կրթություն կարող են ստանալ: Հագվոններում դասավանդում են բնագիտություն, մաթեմատիկա, արվեստ, լեզուներ, երաժշտություն և այլն։

Պետական դպրոցներն անվճար են։ Կրթության որակը բավականին բարձր է։ Հատկապես մեծ ուշադրություն են դարձնում մաթեմատիկային և բնագիտությանը։

Ուսումնական կենտրոններում կրթությունը վճարովի է, գինը՝ ամսական $300-1000` կախված ուսուցվող առարկայից ու հագվոնի վայրից։

Մեծ տարածում ունի անգլերենի ուսուցումը, որի համար ԱՄՆ-ից, Ավստրալիայից, Սինգապուրից, Մեծ Բրիտանիայից հատուկ հրավիրվում են դասավանդողներ, որոնց մայրենին  անգլերենն է:

Բարձր դասարաններում դպրոցները գործում են մինչև 22:00: Երեկոյան 10-ին՝ դասերի ավարտից հետո, երեխաները վերադառնում են տուն։ Սակայն որոշ երեխաներ, որոնք պետք է ընդունվեն համալսարան, սովորաբար գնում են հագվոն՝ ուսուցումը շարունակելու. այնտեղ դասերը կարող են տևել մինչև 23:00-24:00: Դրանից հետո երեխաները արդեն վերադառնում են տուն՝ հաջորդ օրը 08:00 դպրոց գնալու։

Մանկավարժները շատ խիստ են, ու դասերը կանոնակարգված են։ Չնայած երկիրը ամբողջությամբ թվայնացված է, և ամեն տեղ համակարգիչն է աշխատում, բայց դպրոցներում պարտադրում են գրել և շատ գրել։ Դա բացատրվում է այն հանգամանքով, որ գրելիս ձեռքի և մատների աշխատանքից զարգանում է մոտորիկան և կտրուկ խթանվում է նաև ուղեղի գործունեությունը։ Այս պատճառով գրելը ոչ միայն կրթության մաս է, այլ նաև ուղեղի ֆիզիկական զարգացման բաղադրիչ։

Ուսուցչի աշխատավարձը ամենաբարձրը չէ երկրում, բայց փոխարենը, ուսուցիչները թոշակի են գնում ամենաբարձր թոշակով։ Այդպես ապահովում են ուսուցչի արժանավայել հանգիստը՝ թոշակի անցնելուց հետո։

Համար: 
  • Deutsch
  • 日本語
  • Հայերեն
  • English
  • Georgian
  • Русский