Կիրակնօրյա օրագիր կամ ինքնամեկուսացման խոստովանություն

Պատմության մեջ եղել են իրադարձություններ, որոնցով որոշվել է համաշխարհային ժամանակը, հայտնի են «դրանից առաջ, դրանից հետո»-ով, օրինակ՝ Ջրհեղեղը, Բաբելոնի աշտարակաշինությունը, …. 21-րդ դարում մի այդպիսի ժամանակում ենք հայտնվել՝ 2020թ. Կորոնավիրուսից առաջ, Կորոնովիրուսից հետո… Նման իրադարձությունները, հավանաբար, տիեզերական ուղերձներն են Երկրի մարդկությանը, որ Երկիրը անսահման է, մարդու ինչի՞ն են պետք սահմանները, բանակները, կռիվները… Գուցե ստեղծվել են, որ  մարդը կարողանա արժևորել համամարդկայինը։ Համաճարակը բոլորին է վերաբերում կամ բոլորի դեմ է, ու մարդը մոռանում է սահման, պատերազմ. ճար չունի՝ պիտի միավորվի, որ փրկի Երկիր մոլորակը…

21-րդ դարն իր բերած նոր տեխնոլոգիաներով, բաց հարթակներով ստեղծել է մարդկային հաղորդակցման հարթակներ, որտեղ չկան ազգեր, ցեղեր… կան ընկերախմբեր։ Մեկի մասին ասում ես՝ իմ ընկերն է, բայց երևի երբեք ֆիզիկական աշխարհում չես հանդիպել, ու կարևոր էլ չէ՝ մոլորակի որ անկյունից է… Մոլորակի վրա ապրող մարդը պիտի փոխվի, կամ ստեղծած իրավիճակը կփոխի նրան, որ հասկանա՝ 21-րդ դարը  սահմաններ գծելու կամ երկրներ նվաճելու մտածողությանը չէ, այլ բաց համակարգում ապրելու ու ստեղծելու, Երկիր մոլորակը Հայրենիք դարձնելու ու զարգացնելու…

Սա վերաբերում է բոլոր բնագավառներին և հատկապես կրթությանը, երբ ուսուցչությանը մի պարտավորեցնող ազատություն է պարտադրված։ Այս օրերին տեսա եզակի մանկավաժական համախմբվածություն, գործընկերության բազում դեպքեր։ Ճգնաժամային վիճակը մեղմանում է, երբ զգում ես գործընկերոջդ մեդիաշնչառությունն ու ստեղծականությունը:

Մարտի 20-ին Հանրային ռադիոյի «Քո ձայնը» հաղորդաշարի բանախոսներն էլ հաստատեցին, որ ստեղծվել է մի իրավիճակ, որ բոլորը ուզում են սովորել, որ փոխանցում են իրար գործիքներ, հանդես են գալիս սեփական  փորձով…

Խոստովանենք՝ սա կրթության գործի կազմակերպման համար ամենակարևորն է, որ դպրոցն իր սովորողի ընտանիքը չի մոռանում ու դուռը վրան փակում, այլ պիտի մտնի տուն ու կարևորի ընտանեկան կրթությունը, որ ունի ընտանիքի աջակցությունը, որ ուսուցանող են դառնում բոլորը, որ ուսուցիչ-աշակերտ հարաբերությունը վերածվում է  սովորող-սովորեցնողի, որտեղ պարբերաբար դերերը փոխվում են…

Եթե մի քանի տարի առաջ կամ մեկ ամիս առաջ  թվային տեխնոլոգիաներ հանրակրթություն բերելն ու աշխատանքային գործիք դարձնելը կասկածներ էր առաջացնում, այս իրավիճակը հաստատեց դրանց կարևորությունը 21-րդ դարի հանրակրթության համար: Բոլոր գործիքները ծնվում են մարդու երևակայությամբ ու դրանց անհրաժեշտությունից։ Հիշեցի Թումանյանի  «Կացին ախպերը»…

Այս շաբաթների իմ ուսումնասիրություններում չգտա հանրակրթության ամբողջական հեռավար կազմակերպման այլ փորձ, բացի սեբաստացիականից. եթե մեկը գտել է այլ երկրներում, խնդրում եմ… Մեր գործընկեր, ԿՏԱԿ-ի տնօրեն Արտակ Պողոսյանն էլ հաստատեց այս փաստը… «Հանրակրթության մասին» օրենքի նախագծի քննարկման այս փուլում հեռավար ուսուցման լավ փորձարկում է հանրապետությունով մեկ, երբ բացվում են բոլոր փակ կրթական ռեսուրսները…

«Մեծ աշխարհի մեր անկյունում»՝ «Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիրում, ստեղծված հեղինակային կրթական ծրագիրը, որի հեղինակը ուսուցիչն ու սովորողն են, որ ապրում  ու գործում են բաց միջավայրում՝ թե մեդիա, թե ֆիզիկական, որն անսահման է ու հասանելի յուրաքանչյուրին, որտեղ կարող եք մտնել բոլոր դռներից ու բոլոր կողմերից՝ Արևելքից, Արևմուտքից, Հյուսիսից, Հարավից, թե համացանցի «ամպերից»…

Այս բաց միջավայրում եմ աշխատում արտակարգ դրության այս օրերին… Հեղինակային կրթական ծրագիրի հեռավար ուսուցման մշակումները այս օրերին հանրայնացման շատ հարթակներում են հանդես գալիս որպես հանրակրթության հեռավար կրթության փորձի ստուգատես… Ծնողական, մանկավարժական, սովորողների…

Անընդհատ աշխատելն առցանց ռեժիմում ինքնամեկուսացման լավագույն զբաղմունքներից է՝ նամակների պատասխանում, մեդիա հարթակներում հանդիպումներ, դասավանդողների ու սովորողների ուսումնական բլոգներում աշխատանք, դասվանդողների շաբաթվա ամփոփման, փորձի ներկայացման ընթերցում-ուսումնասիրում…. Այսօր մի բան նկատեցի, որ այդ փորձերի ընթերցման լրացումներս՝ հոդվածի նյութ են, պատրաստվում եմ… Ժամը 17:00 էլ մասնակցեցի Լիլիթ Սահակյանի  դասարանի Ծնողական ակումբի, որն ամփոփում էր այս շաբաթը, միացել էին 15 ծնող….

Այս օրերին ուսուցման կարևոր միջավայր է ընտանեկանը՝ իր ուսումնական լաբորատորիաներով: Երեկվա հեռավար ծնողական ակումբի հավաքի մասնակիցներից մեկի ձևակերպում է՝ ինչպես կրթահամալիրի միջավայրն է անընդհատ փոփոխվող, այդպես էլ մեր բնակարանները, որ մե՛կ մարզասրահ է, մե՛կ թատրոնի դահլիճ, մե՛կ ընթերցարան, մե՛կ ջերմոց…
Լավ դիտարկում է… Ընտանեկան կրթության այս փուլում նոր մոդել է ծնվում՝ տարատարիք սովորողների կրթական միջավայր, որ այս արտակարգ իրավճակում նկատի պիտի ունենաք մեր առաջարկած ուսումնական փաթեթներում… Կցում եմ ծնողական ակումբի մասնակից Արեն Աբրահամյանի Տաթիկ մայրիկի հրապարակումը:

Սա դեռ Կորոնավիրուսից հետո-ն չէ… Առողջություն բոլորին, մարդկությունը պիտի շահած դուրս գա ու փրկի Երկիր մոլորակ-հայրենիքը…

  • Deutsch
  • 日本語
  • Հայերեն
  • English
  • Georgian
  • Русский