Մեր ընտանեկան պարտեզից

Հեղինակ: 

 

Եվա, Ալեքսան Ավագյանների ընտանեկան դպրոց

Կորոնավիրուսն ու դրա հետևանքով հայտարարված արտակարգ դրությունը արտակարգ պայմաններ թելադրեցին նաև նախակրթարանի համար։ Առաջին դասարանում սովորողի խնդիրը ավելի հասկանալի էր կարծես, սակայն այդքան էլ լավ չէինք պատկերացնում՝ ինչպես է հնարավոր 2 տարեկան 7 ամսական, նոր մանկապարտեզ հաճախող, միայն իր շրջապատին հասկանալի լեզվով խոսող երեխայի հետ հեռավար ուսուցում իրականացնել։ Բայց հենց այդ նույն 2,7 տարեկան, միայն ընտանիքի անդամներին հայտնի լեզվով խոսող մեր Եվան, տեսնելով եղբոր առցանց դասերը, ակտիվ նկարահանվող նախագծերը, ուզում էր ինքն էլ հեռավար ուսուցման մասնակիցը դառնա։ Ամեն անգամ կրկնկում էր ՝ «Եսե դաս։ Եսե է Անա, Է Այե դաս։ Եսե աչիկա տեղ», ինչը թարգմանաբար նշանակում է՝ «Ես էլ դաս անեմ։ Ես էլ ընկեր Աննային ու ընկեր Արևին նյութեր ուղարկեմ։ Ես էլ պարտեզ գնամ»։ Ու այստեղ օգնության հասան մեր ընկեր Աննան ու ընկեր Արևն իրենց ամենշաբաթյա հետաքրքիր, երգով, հեքիաթներով, խաղերով հագեցած նախագծերով։

Սկզբում մի քիչ պասիվ էինք, քանի որ աղջկաս բառապաշարը հարուստ չէր, հետո օգնության եկավ տղաս, որը քույրիկի հետ նկարվում էր տեսանյութերում ու օգնում նկարագրել ընթացքը։ Հետո Եվան ավելի վստահ, հմուտ և կազմակերպված դարձավ, դրան զուգահեռ՝ նաև բառապաշարը հարստացավ։ Եվան հիմա գիտի, որ ամեն օր անելիք ունի, տեսանյութ նկարելիս արդեն չի սպասում իմ հրահանգներին, որպեսզի ներկայացնի, և անհամբեր սպասում է հաջորդ օրվա խաղին։

Այս ընթացքում մասնակցեցինք ՄայրիկատոնինԶատկական ծեսին, տարբեր ֆլեշմոբների։ Ամեն առավոտ մարզվում ենք։ Սկսեցինք «Զարգանում ենք խաղալով» արագ, ձեռքի տակ եղած նյութերով պատրաստվող խաղերի ներկայացման շարքը՝

Տանն անընդհատ հնչում են մեր ազգային, ծիսական երգերը, և խաղում ենք ազգային խաղեր (Մամի-մամիԽնոցի), ու այդ ամենն այնքան բնական ու հեշտ է դարձել մեր առօրյայի ու ընտանիքի մասը, որ արդեն դժվար է հակառակը պատկերացնել։ Եվան ինքնուրույն և անկաշկանդ է նաև խոհանոցում։

Հեռավար ուսուցումը մի դրական արդյունք էլ տվեց․ երբ տանը կա մի քանի երեխա, օրվա ընթացքում չես հասցնում իրենց համով-հոտով խաղերը, զրույցները ու դեմքերը-դիմախաղը ֆիքսել և ընտանեկան արխիվ հավաքել, իսկ այս ընթացքում հասցրել ենք մեր երեխաների մանկության դրվագները բավականին շատ հավերժացնել, ինչպես օրինակ՝ «Գեղեցկության օր» ինքնաբուխ խաղն ու «Գնդիկ բոքոնիկ» հեքիաթի ընթերցումը։

Ճիշտ է՝ կարծես հարմարվել ենք այս ռեժիմին, սովորել ենք մեր օրը ճիշտ կազմակերպել, սակայն Եվան անհամբեր է, թե երբ է գնալու «աչիկա տեղ» ու խաղալու իր ընկերների հետ։ Հուսով ենք՝ երկար չենք սպասի։

  • Deutsch
  • 日本語
  • Հայերեն
  • English
  • Georgian
  • Русский